من اخم هایت را شانه کردم
تو خم کردی شانه هایم را
من تورا به خواب مخملی بردم
تو مخملی بردی از من خواب را
و این سان شد که در این بردن ها
هردو گم کردیم خودرا،  هم را

(جعفری _ 15 اردیبهشت 90 )

بی هیچ صدایی

بی هیچ رد پایی

وبی هیچ اثر انگشتی

آمد و تمام مرا شکست

دیری نگذشت نامش لو رفت

او سکوت

فرزند نارس یک فریاد بود

(جعفری - اردیبهشت 90 )

دیدی ازغربی ترین غربت من
بغض شبانه ام
چگونه طلوع کرد و
به نوازش شرقی ترین بانو
به غروب نشست و
آن سان شکست؟